fbpx

CONTACT US

DOODDOT VIDEOS

#Visit : ‘I Write You A lot’ นิทรรศการภาพถ่ายครั้งแรกของ นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์
date : 17.มิถุนายน.2016 tag :

I WRITE YOU A LOT by Nawapol Thamrongrattanarit dooddot 1

บ่ายวันที่ฝนตกหนัก เราเฝ้ามองผู้ชายตรงหน้ากำลังง่วนอยู่กับการเซ็ตข้าวของที่จะใช้สำหรับ Solo Exhibition ของตัวเองซึ่งกำลังจะจัดขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

“ทุกอย่างเป็นการทดลอง ไม่รู้จะเวิร์กหรือเปล่านะ” เขาออกตัวแล้วหันมายิ้มตาหยี 

เรามักรู้จัก ‘นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์’ ในฐานะผู้กำกับฯ หรือไม่ก็นักเขียน ผ่านแผ่นฟิล์มบ้าง ผ่านตัวหนังสือบ้าง แต่น้อยคนจะรู้ว่าเขาเป็นนักสังเกตตัวยง ครั้งหนึ่งเต๋อเคยบอกว่าการเฝ้ามองสิ่งรอบตัวคือสันดานและความเมามันอย่างหนึ่งของคนเขียนบทอย่างเขา

และหากพฤติกรรมชาวบ้านคือวัตถุชั้นดีในงานของเขาจริงอย่างที่ว่า นิทรรศการภาพถ่ายครั้งแรกในชีวิตชื่อ ‘I Write You A Lot’ นี้ก็คงเป็นผลผลิตล่าสุดของนวพล…ในเวอร์ชั่น ‘งานศิลปะ’

I WRITE YOU A LOT by Nawapol Thamrongrattanarit dooddot 2

อะไรทำให้เต๋อ นวพลอยากทำงานศิลปะ?

ตอน Bangkok City City Gallery มาชวนทำงานศิลปะ ผมก็ประหลาดใจ เพราะสิ่งที่ผมทำคือหนัง มันอาจไม่ได้อาร์ตอะไรขนาดนั้น ผมสนใจศิลปะอยู่แล้วแต่ยังไม่เคยทำจริงๆ พอไม่เคยทำก็ไม่แน่ใจว่าแบบไหนถึงเป็นศิลปะ ตอนแรกก็กลัวทำผิดทำถูก เพราะถ้าต้องมีกฎเกณฑ์อะไรสักอย่างถึงจะเรียกว่าแบบนี้คือศิลปะ ผมคงปรับตัวเองไปทำอย่างนั้นไม่ได้เหมือนกัน ในการถ่ายรูปก็ด้วย ไม่รู้ว่าอย่างที่ผมถ่ายเป็นอาร์ตหรือเปล่า แต่สุดท้ายมันก็คือสิ่งที่เราทำอยู่แล้วนั่นละ 

ก่อนหน้านี้ผมเคยแสดงภาพถ่ายมาบ้าง แต่ไม่ได้เป็น Solo Exhibition คนเดียวแบบนี้ จึงเริ่มมาดูว่ามีงานไหนจะสามารถบรรจุลงทั้ง 2 ห้องของ Bangkok City City ได้ มีงานอะไรบ้างที่กำลังทำหรือมีอยู่แล้ว ไปๆ มาๆ ก็จบที่ภาพถ่ายซึ่งถ่ายมานานประมาณ 6-7 ปีได้  โดยมีคอนเซ็ปต์เป็นการเขียนบทหนังจากภาพถ่าย ผมคิดว่าผมอยู่กับมันมานานพอสมควร น่าจะแข็งแรงพอที่จะแสดง

I WRITE YOU A LOT by Nawapol Thamrongrattanarit dooddot 3

I WRITE YOU A LOT by Nawapol Thamrongrattanarit dooddot 4

แรงบันดาลใจของงานแสดงภาพถ่ายครั้งนี้มาจากไหน?

ผมว่าเราทุกคนมีภาพของสิ่งรอบตัวในเวอร์ชั่นของตัวเองกันทั้งนั้น ซึ่งมันอาจจริงหรือไม่จริงก็ได้ สมมติว่าเรารู้จักคนๆ หนึ่ง เราก็เขียนเรื่องของเขาตามที่ได้คุยกันวันนี้หรือตามที่เราเห็น เราอาจรู้สึกว่าเขานิสัยไม่ดี ซึ่งจริงๆ แล้วเขาอาจนิสัยดี มันเหมือนเวลานึกถึงสยามพารากอน ผมอาจนึกถึงน้ำพุ บางคนนึกถึงชั้น 4 ทุกคนมีพารากอนเป็นของตัวเอง เรามีเพอร์เซ็ปชันต่อสิ่งต่างๆ ไม่เหมือนกัน จึงเกิดเป็นไอเดียของคำว่า ‘Write you’ ในแบบของผมขึ้นมา

อะไรเป็นเกณฑ์ในการคัดเลือกภาพที่จะนำมาแสดง?

ภาพถ่ายส่วนใหญ่มาจากการเดินทางที่ถ่ายเก็บมาเรื่อยๆ เป็นการถ่ายแบบ Wide Shot ซึ่งคนจะตัวเล็กกว่าสถานที่ มันเริ่มมาจากเมื่อประมาณ 10 ปีก่อนที่ผมใช้กล้องฟิล์มถ่าย Self Portrait รู้สึกว่าเราชอบภาพแบบนี้ แล้วเราก็เขียนบทจากภาพอีกที ส่วนใหญ่เป็นภาพที่มีแอ็กชั่น หรือมีอะไรบางอย่างที่ทำให้เกิดสตอรี่ บางภาพเป็นคนนั่งเฉยๆ กับสถานที่ดีๆ แสงสวยมาก แต่ดูแล้วไม่มีสตอรี่อะไร เราก็ไม่ได้ใช้ เพราะไม่ได้ห่วงว่ามันจะสวยหรือไม่สวย แค่ต้องมีเรื่องราวอยู่ในนั้น

I WRITE YOU A LOT by Nawapol Thamrongrattanarit dooddot 5

เราจะได้เล่นอะไรในนิทรรศการครั้งนี้?

เราใช้ Light Box เพื่อที่จะให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ในโรงหนังเวลาดูภาพ ผมอยากให้เป็นอารมณ์แบบซีเนม่า แล้วไอ้ซ็อตที่เลือกมาก็ดูเป็นซีนภาพยนตร์อยู่หน่อยๆ มักเป็นรูปที่ไม่ค่อยปกติเท่าไร (หัวเราะ) จะไม่ใช่ภาพถ่ายเรียลิสต์หรือเป็นแนวสารคดีมาก มันมีทั้งคน ทั้งแอ็กชั่นของคน บางทีแค่คนยกมือขึ้นมาก็รู้สึกว่ามีเรื่องราวแล้ว

ถ้าให้เทียบกัน หนังคืองาน 2 D จบแค่สกรีนข้างหน้า พอมาทำงานในแกลเลอรี่ เราเลยรู้สึกอยากมีปฏิสัมพันธ์กับอาคารหรือพื้นที่ จึงเกิดเป็น Live Screen writing คือการใช้จอโปรเจ็กเตอร์ฉายเข้ากำแพง  แล้วผมจะเขียนบทจากห้องสดๆ อีกที อาจเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นหรือเป็นคนที่อยู่ในห้อง ณ เวลานั้น  พอเขียนเสร็จก็ปริ้นต์ออกมา เพราะฉะนั้นในแต่ละวันจะมีงานเขียนงอกขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งตอนเขียนผมอาจไม่ได้อยู่ในห้องนั้นก็ได้ ทำตัวเป็นวิญญาณไป (หัวเราะ) เป็นคอนเซ็ปต์เดียวกันกับภาพถ่าย เพราะคนถูกถ่ายมักไม่รู้ตัวว่ากำลังโดนถ่ายอยู่ ซึ่งการเป็นคนเขียนบทหนังมันมีความเป็น God อยู่ประมาณหนึ่งเช่นกัน คือเราจะได้กำหนดชีวิตตัวละคร มันเป็นสันดานของคนเขียนบทอยู่แล้วที่จะหยิบฉวยชีวิตของคนอื่นหรือประสบการณ์ของตัวเองมาใช้

อีกส่วนคือ Window Display ตอนแรกผมเดินเข้ามาเห็นหน้าต่างในแกลเลอรี่ห้องเล็กนี้ ผมว่ามันเหมือนจอหนัง ถ้าอย่างนั้นเอาเก้าอี้โรงหนังมาตั้งเลยดีกว่า ให้เหมือนเรากำลังนั่งดูหนังอีกหนึ่งเรื่อง แล้วผมก็จะเขียนเรื่องจากตรงนี้อีกที

I WRITE YOU A LOT by Nawapol Thamrongrattanarit dooddot 6

งานศิลปะแบบเต๋อๆ จะออกมาเป็นแบบไหน?

ผมคิดว่าการเล่าเรื่องของ ‘I write you a lot’ ยังเป็นวิธีเดิม เพียงแค่เปลี่ยนสื่อที่ใช้ในการเล่า   จริงๆ ผมจะแค่ติดภาพถ่ายให้เต็มบนผนังแค่นั้นก็จบ แต่ถ้ามีพื้นที่ให้เล่นอะไรกับมันได้แล้วก็น่าจะเล่นให้เต็มที่

ศาสตร์นี้มันค่อนข้างใหม่สำหรับผม เวลาทำหนังเราสามารถควบคุมว่าอยากได้ฉากแบบไหน ใช้กี่ช็อต เพลงขึ้นตรงไหน เป็นงานสำเร็จที่ไม่ว่าคนดูจะดูโรงไหนก็เห็นฉากจบแบบเดียวกัน แต่งานนี้เป็นพื้นที่เปิด อาจควบคุมคนได้ประมาณหนึ่งแต่ไม่ใช่ทั้งหมด กะไม่ได้ว่าคนดูจะรู้สึกเหมือนที่เราต้องการให้เป็นหรือเปล่า มันจะ Develop ไปทางไหน ผมเดาไม่ถูกเลย แล้วแต่ประสบการณ์ของแต่ละคน ผมอยากให้ทุกคนสนุก อาจจะชอบหรือไม่ชอบก็ได้ แค่รู้สึกอะไรบางอย่างกับมันก็พอแล้ว

I WRITE YOU A LOT by Nawapol Thamrongrattanarit dooddot 7

I WRITE YOU A LOT
นิทรรศการแสดงเดี่ยวครั้งแรกโดย นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์
Where: บางกอก ซิตี้ซิตี้ แกลเลอรี่

When: เปิดนิทรรศการวันเสาร์ที่ 18 มิถุนายน 2559 เวลา 16.00-20.00น.

นิทรรศการเปิดให้เข้าชมจนถึงวันที่ 7 สิงหาคม 2559
* นำหูฟังติดตัวมาด้วย * Bring Your Own Earphones

BANGKOK CITYCITY GALLERY
13/3 Sathorn 1, South Sathorn, Thung Mahamek
Bangkok, Thailand 10120
Tel: +6683 087 2725 l Email: info@bangkokcitycity.com

https://www.facebook.com/events/720252611410541/?active_tab=highlights

Writer: Wednesday Adam

RECOMMENDED CONTENT

8.ตุลาคม.2020

Zoe Wees นักร้องสาวจากเมืองฮัมบวร์ค วัย 18 ปี ที่เติบโตมาพร้อมกับโรคร้ายในวัยเด็กและต้องใช้ชีวิตอย่างหวาดกลัวในการสูญเสียการควบคุมร่างกายของเธอเอง วันนี้เธอต่างได้รับการยกย่องด้านความสามารถในการเปล่งเสียงร้องและการแต่งเพลงที่น่าดึงดูดและมีพลัง หลังจากเปิดตัวด้วยซิงเกิลแรก “Control”