หลายคนอาจจะเคยไปฟังสัมมนา หรือหาหนังสือเกี่ยวกับการลงทุนมาอ่าน แต่ก็อาจจะยังสงสัย หรือแยกความแตกต่างของนิยามศัพท์บางคำไม่ออก วันนี้เราเลยเลือกศัพท์ที่คิดว่านักลงทุนมือใหม่ควรรู้ มาอธิภายให้เข้าใจมากขึ้น จะมีคำไหนบ้างไปดูกัน!

นักลงทุน (Investor) คืออะไร

นักลงทุน หรือ Investor คือ ผู้ที่แสวงหาผลตอบแทนจากเงินที่ลงทุน ยกตัวอย่างเช่น เรามีเงินเก็บหนึ่งแสนบาท เรามีทางเลือกที่จะลงทุนอะไรบ้าง คำตอบก็คือ ลงทุนในกองทุนรวม ลงทุนในหุ้น ลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ ลงทุนในทองคำ เป็นต้น

นักเก็งกำไร (speculator)

นักเก็งกำไรจะแตกต่างจากนักลงทุน สำหรับนักลงทุนแล้วจะเน้นเป้าหมายระยะยาว เช่น การลงทุนเพื่อเก็บกินยามเกษียณ แต่นักเก็งกำไรมักจะชื่นชอบการลงทุนระยะสั้นต้องการผลตอบแทนกลับมาในระยะเวลาที่รวดเร็ว

ยกตัวอย่างเช่น นักเล่นหุ้นรายวัน ซื้อขายหุ้นเสร็จภายในวันเดียว

ข้อดี : เห็นกำไร หรือขาดทุนทันที และรู้ผลเร็ว

ข้อเสีย : ต้องรับความเสี่ยง และความผันผวนระยะสั้นให้ได้

นักลงทุนระยะยาว (Long Term Investor)

สำหรับนักลงทุนระยะยาวจะแตกต่างจากนักเก็งกำไร คือ ลงทุนด้วยปัจจัยพื้นฐานของกิจการที่คิดจะลงทุนเป็นหลัก มีการคิด วิเคราะห์ ปัจจัยที่กำหนดกำไร หรือขาดทุนของกิจการที่ลงทุน และกำหนดกลยุทธ์ลงทุนระยะยาว โดยระยะเวลาการลงทุนอาจเป็นหลักเดือน หรือเป็นปี

ตลาดหุ้นไทย (Thailand Stock Market)

ตลาดหุ้นไทย คือ แหล่งรวมหุ้นสามัญ ที่เป็นสินทรัพย์สำหรับลงทุน หุ้นสามัญคือ บริษัทที่เข้ามาจดทะเบียนในตลาดหุ้นมีสถานะ “มหาชน” โดยเปิดโอกาสให้นักลงทุนเข้ามาซื้อ ๆ ขาย ๆ หุ้นได้ผ่านตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย หรือตลาดหุ้นไทยนั่นเอง

หุ้นสามัญ (Common Stock)

หุ้นธรรมดาของบริษัทจำกัดซึ่งแบ่งทุนออกเป็นหุ้น มีมูลค่าหุ้นละเท่า ๆ กัน และผู้ถือหุ้นมีความรับผิดเพียงไม่เกินจำนวนหุ้นที่ตนส่งใช้ไม่ครบมูลค่าของหุ้นที่ตนถือ โดยมีการซื้อขายหุ้นสามัญผ่านตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

กองทุนรวม (Mutual Fund)

กองทุนรวม คือ สินทรัพย์ที่ถูกบริหารโดยบริษัทจัดการกองทุนรวม ที่มีผู้จัดการกองทุนคอยดูแล กองทุนรวมจะเป็นการระดมทุนจากนักลงทุนหลายรายเข้าด้วยกันเป็นเงินกองใหญ่ และผู้จัดการกองทุนจะนำเงินดังกล่าวไปลงทุนในสินทรัพย์ที่ได้กำหนดไว้ตามนโยบายการจัดการกองทุนที่แจ้งไว้ในหนังสือชี้ชวน

การลงทุนแบบเน้นคุณค่า (Value Investment)

การลงทุนแบบเน้นคุณค่า เป็นรูปแบบหนึ่งของการลงทุน โดยไม่จำกัดเฉพาะหุ้นสามัญ การลงทุนรูปแบบนี้สามารถประยุกต์ใช้กับ หุ้นกู้ หรือกองทุนรวม แต่โดยส่วนใหญ่แล้วนักลงทุนมักใช้การลงทุนแบบเน้นคุณค่ากับ หุ้นสามัญ ในตลาดหลักทรัพย์

การลงทุนแบบเน้นคุณค่าจะเน้นที่มูลค่าที่แท้จริงของกิจการ หรือ Intrinsic Value โดยจะซื้อหุ้นเมื่อต่ำกว่ามูลค่าที่แท้จริง และจะขายหุ้นเมื่อเกินกว่ามูลค่าที่แท้จริง

หุ้นกู้ หรือพันธบัตร (bond)

หุ้นกู้ คือ ตราสารแห่งหนี้ที่แบ่งเป็นหน่วย ๆ แต่ละหน่วยมีมูลค่าเท่ากัน และกำหนดประโยชน์ตอบแทนไว้ล่วงหน้าในอัตราเท่ากันทุกหน่วยโดยบริษัทออกให้แก่ผู้ให้กู้ยืม หรือผู้ซื้อ เพื่อแสดงสิทธิรับเงิน หรือผลประโยชน์อื่นของผู้ถือตราสารดังกล่าว แต่ไม่รวมถึงตั๋วเงิน

พันธบัตร คือ เอกสารหลักทรัพย์ชนิดหนึ่งที่ออกโดยรัฐบาล หรือนิติบุคคล แสดงการเป็นหนี้ระยะยาวที่กู้จากบุคคลทั่วไป

การจัดพอร์ตการลงทุน (Investment portfolios)

การจัดพอร์ตการลงทุน คือ บริหารจัดการสินทรัพย์ลงทุนของบุคคล หรือบริษัท ยกตัวอย่างเช่น พอร์ตการลงทุนของนายเอ ประกอบด้วย หุ้นสามัญ 50% หุ้นกู้ 20% อสังหาริมทรัพย์ 20% ส่วนอีก 10% เป็นเงินฝากธนาคาร

การบริหารจัดการพอร์ตลงทุนที่ดีจะช่วยลดความเสี่ยงจากการลงทุน ด้วยสินทรัพย์ที่หลากหลาย และเพิ่มประสิทธิภาพของผลตอบแทนจากการลงทุนตามที่นักลงทุนคาดหวัง

การบริหารพอร์ตแบบ (Asset Allocation)

การบริหารพอร์ตแบบ Asset Allocation คือ การจัดสรรสินทรัพย์การลงทุนตามเงื่อนไข กฎเกณฑ์ หรือเวลาที่เปลี่ยนแปลงไป ยกตัวอย่างเช่น พอร์ตการลงทุนที่มีสินทรัพย์เป็นหุ้นสามัญ 80% และเป็นทองคำ 20% หากสินทรัพย์ประเภททองคำมีแนวโน้มเป็นขาขึ้น เราสามารถเปลี่ยนรูปแบบการจัดพอร์ตเป็น หุ้นสามัญ 20% ทองคำ 80% ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับการวิเคราะห์แนวโน้มการเปลี่ยนแปลงของสินทรัพย์นั้น ๆ

โดยปกติแล้วการบริหารพอร์ตแบบ Asset Allocation เป็นที่นิยมในหมู่ของคนที่มีเงินเก็บ และเหลือใช้ อยากเอามาลงทุนเพื่อเพิ่มมูลค่า หรือทำให้งอกเงย โดยมักจะจ้างผู้จัดการกองทุนที่มีนโยบายลงทุนแบบจัดสรร ให้ผู้จัดการกองทุนที่หูตากว้างไกลกว่าคอยบริหารจัดการเงินแทนเรานั่นเองครับ

ที่กล่าวมาเป็นเพียงส่วนหนึ่งของคำศัพท์การลงทุน ในโลกแห่งการลงทุนที่กว้างใหญ่ไพศาล สำหรับผู้เริ่มต้น ค่อย ๆ เรียนรู้ไป ก็จะเข้าใจ และเข้าถึงรูปแบบต่าง ๆ ไปเอง

___

เรื่อง : นายแว่นธรรมดา