สำหรับคนที่ติดตามมหกรรมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว พย็องชัง 2018 ที่ประเทศเกาหลีใต้ น่าจะได้พบกับสุดยอดเทคโนโลยีอย่างการเอาโดรนนับพันตัวมาใช้ในการสร้างนักเล่นสกีท่ามกลางท้องฟ้ายามค่ำคืน รวมถึงโลโก้ห่วงโอลิมปิก ที่สร้างความตื่นตาตื่นใจให้กับผู้ชมทั่วโลก
เรียกได้ว่างานมหกรรมกีฬาแห่งมวลมนุษยชาตินี้ นอกจากจะเป็นเวทีแสดงศักยภาพทางด้านการกีฬาและร่างกายของมนุษย์ มากกว่านั้น ที่นี่ยังเป็นเวทีที่แสดงเทคโนโลยีล้ำๆ หลากหลายรูปแบบ อาทิ เทคโนโลยีเครื่องแต่งกายของเหล่านักกีฬา หรือเทคโนโลยีของอุปกรณ์การแข่งขัน เป็นต้น

อีกหนึ่งเทคโนโลยีและนวัตกรรมที่พูดถึงในมหกรรมโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งนี้ ก็คือสิ่งที่ทุกคนเรียกกันว่า ‘อาคารที่มืดที่สุดในโลก‘ ซึ่งตั้งตระหง่านอย่างดำทะมึน อยู่ท่ามกลางอาคารอื่นๆ ภายในโอลิมปิกพาร์ค
อาคาร ‘Hyundai Pavilion‘ นี้ ออกแบบโดยสตูดิโอ Asif Khan สถาปนิกชาวอังกฤษ ผู้มีผลงานออกแบบพาวิเลี่ยนมาแล้วมากมาย เขาเคยได้รับรางวัล Innovation Grand Prix จากเวที Cannes Lion 2014 มาแล้ว จากผลงาน MegaFaces กับหน้าจอบิลบอร์ดแบบอินเตอร์แอ็คทีฟที่สามารถสร้างใบหน้าคนออกมาเป็นรูปแบบสามมิติได้


กำแพงหนาสีทะมึนสูง 10 เมตรของพาวิเลี่ยนนี้ถูกทาด้วยสีดำที่มีชื่อว่า Vantablack VBx2 ซึ่งเป็นเวอร์ชั่นใหม่กว่า Vantablack เดิม ซึ่งเป็นลิขสิทธิ์ของ Anish Kapoor (สถาปนิกและศิลปินชาวอินเดีย) เท่านั้น โดยคุณสมบัติของสี Vantablack VBx2 นี้ คือการสามารถดูดซับแสงได้มากถึง 99% ทำให้อาคารหลังนี้ดูดเราให้เข้าไปอยู่ในห้วงอวกาศอันเวิ้งว้าง ที่เต็มไปด้วยดวงดาวระยิบระยับนับพันดวง

คอนเซ็ปต์หลักของอาคารหลังนี้นั่นสุดแสนนามธรรม เพราะแบรนด์ฮุนไดต้องการจะพูดถึงความคิดริเริ่มที่ต่างเคลื่อนไหวมารวมกันจากทั่วทุกที่ (Global Mobility Initiative) ซึ่งก็พ้องกันกับแนวคิดหลักของโอลิมปิกด้วย
เมื่อหลุดจากหลุมดำเข้าไปด้านใน เราจะได้พบกับความเวิ้งว้างภายในห้องสีขาวโพลน ที่ตั้งของชิ้นงาน Droplet Installation ที่นำเอาคอนเซ็ปต์ง่ายๆ ของหยดน้ำที่จะถูกปลดออกมา 25,000 หยดต่อวินาที แล้วไหลผ่านเส้นทางและทิศทางต่างๆ มารวมกันที่จุดศูนย์กลาง


“เส้นทางที่มืดดำ จะนำพาคุณไปสู่ช่องหน้าต่างที่ปลายทาง นำพาคุณดำดิ่งลึกลงไปยิ่งกว่าเดิม มันจะทำให้คุณรู้สึกเหมือนถูกดูดกลืนเข้าไปอยู่ภายในก้อนเมฆแห่งความมืดดำ”


“คุณจะพบว่าหยดน้ำนี้ก็ไม่ต่างอะไรจากดวงดาวนับร้อยนับพัน ผมอยากลองย่อสเกลจากจักรวาลที่กว้างใหญ่ไพศาล สู่พื้นที่ขนาดเล็กๆ เพียงแค่หยดน้ำ หยดน้ำก็มีส่วนประกอบของไฮโดรเจ้น ซึ่งก็เป็นส่วนประกอบหลักของการก่อเกิดเอกภพเหมือนกัน”
RECOMMENDED CONTENT
ศิลปะยืนยาว ชีวิตสั้น (Ars Longa Vita Brevis) คือภาษิตของฮิปโปเครติส บิดาแห่งการแพทย์ในยุคกรีกโบราณ คนไทยคุ้นเคยวลีนี้จากคำสอนของ ศาสตราจารย์ศิลป พีระศรี บิดาแห่งศิลปะสมัยใหม่ของไทย ที่ซึ่งต่อมาลูกศิษย์ของท่านได้นำมาใช้เป็นคำขวัญของมหาวิทยาลัยศิลปากร วลีที่อาจกล่าวได้ว่าเป็นสัจธรรมวลีนี้ยังผุดขึ้นมาในความคิดของ เข้-จุฬญานนท์ ศิริผล หลังจากที่เขามีโอกาสพูดคุยกับผู้ใช้เวสป้า และตระหนักถึงความผูกพันของผู้คนกับความหมายของสกู๊ตเตอร์ที่เป็นมากกว่าพาหนะ เข้จึงเลือกใช้มันมาเป็นชื่อภาพยนตร์สารคดีเรื่องใหม่ของเขา - ศิลปะยืนยาว ชีวิตสั้น








